19 Mayıs 2015 Salı

Yorum: Oyunbaz

Yazar: Wulf Dorn
Çevirmen: Regaip Minareci
Sayfa Sayısı: 384 
Baskı yılı: 2014
Dili: Türkçe
Yayınevi: Pegasus



Hep seni düşünüyorum, yakında sen de beni aklından çıkaramayacaksın…

Psikiyatr Jan Forstner bir gün beklenmedik bir anda, kimden geldiği belli olmayan güller alır. İlk başta güllerin, kitabını okuyan bir hayranından geldiğini düşünen Jan bir süre sonra kasabadaki korkunç cinayetler ile evinin kapısına bırakılan imzasız mektuplar ve hediyeler arasında bir bağlantı kurar. Ona sırılsıklam âşık olduğunu itiraf eden, hiç tanımadığı bir kadından telefon aldığında da her an takip edildiğinin farkına varır. Ve en kötüsü, bu kadını durdurmanın hiçbir yolu yoktur…
(Tanıtım Bülteni)

Psikolojik-gerilim olarak geçen kategorisi arasında en iyilerden biri olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim. Her sayfasında 'yok artık o kadar da değil!' cümlesini kurdurttu bana. İlk sayfaları olayın başlangıcıydı, gelişmesiydi derken sonlarına göre daha yavaş ilerliyor ancak özellikle son 150 sayfasını soluksuz okudum. O kadar gerçekçi bir anlatımı var ki yeri geldi içim gitti gözlerimi kapadım, yeri geldi hadi canım onu da yapmış olamaz dedim yerimde duramadım. Sanki romanın içinde bir yerlere de beni koymuş Dorn, uzaktan izliyor gibiyim. Gerçekten Dorn sen nasıl harika bir yazarsın böyle?

Yazarın üslubunun muhteşem olması bir yana çeviri de harikaydı. Gerçekten özenilerek yapılmış işinin ehli biri tarafından baya emek verildiği çok belli, tebrik ediyorum. 

Spoi vermek istemiyorum o yüzden kitabın konusunu bu sefer anlatmamayı tercih ediyorum. Çünkü anlatmaya başlarsam yanlışlıklada olsa bir spoi veririm, hoş olmaz. Zaten kitabın tanıtım bülteni anlatılabilecek en güzel şekilde konusunu aktarmış. Bu seferlik özeti pas geçiyorum. 
Tabi şunu da söylemem gerekir ki klasik bir hadi suçlu bulalım romanı değil, öğrendiğinizde ağzınızın O şeklini alacağını garanti edebileceğim bir sonucu var. Şahsen bende öyle oldu.

Wulf Dorn'un bu kurguyu bulma noktasıda çok ilginç. Otelde odasına girecekken bir gün kapısının önünde bir gül buluyor ve etrafına bakınca kimsenin olmadığını fark ediyor. Genelde kadınlara yapılan bu davranış onu biraz endişelendirmiyor değil. Sonra böyle gizli kimlikli işlerin gerçekten psikolojik olarak rahatsız olabileceğini görüp muhteşem bir kurguyu önümüze seriyor. 

Psikiyatrist, şizofren ve hain yüreğim adlı üç kitabı daha var bildiğim kadarıyla. Şizofrende de Jan Forstner karakteri tarafından anlatılmış. Keşke bir tane daha Jan Forstner kitabı gelsede bizde yeniden okuyabilsek. Gerçekten muhteşem bir kitaptı, mutlaka okumanız gereken bir kitap.




2 yorum:

  1. sondaki Carla olayını anlayamadım anlayan varsa yazabilirmi birde kitapta Jana nın Jan a yazdığı acın nekadar çok uzun sürerse beni okadar çok hatırlayacaksın cümlesinde Jana tam olarak ne demek istedi bunuda anlayan varsa açıklayabilir mi acaba?

    YanıtlaSil
  2. Ben de anlamadim son yazan yerde adam kime ucak bileti gondermis mektupta kadin neden ismimi dogru yazmamislar diyo ?

    YanıtlaSil